бейжай


бейжай
ир. сын.
Жайсыз, көңілсіз.

Қуралұлы А. Қазақ дәстүрлі медениетінің энциклопедиялық сөздігі.— Алматы: «Сездік-Словарь» . 2007.

Смотреть что такое "бейжай" в других словарях:

  • бейжайлан — ет. Бейжай болу, жайбарақаттану. Біраздан соң бойы б е й ж а й л а н ы п, денелері босап, тынығуды аңсады (Т. Әбдіков, Айтылмаған., 105) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • шаршаулы — сын. Шаршаған, титықтаған. Шөмелерін шошайта тиеп, қыр үстіндегі тақтақ жолмен қалтылдай жүзіп ауылға мимырт, ш а р ш а у л ы бейжай жүріс салып бара жатқандар да бар (Жалын, 1974, №1, 66) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.